بررسی اساس رابطه میان دار اسلام و دار کفر در پرتو شریعت اسلامی

Abstract

جهان از نظر فقهی به لحاظ واقعی به دوقسمت تقسیم میشود که یکی دار اسلام و دیگری دارکفر؛ و مراد از دار اسلام سرزمینی که قدرت سیاسی به دست مسلمانان باشد و سیادت داخلی و خارجی سیادت اسلامی باشد؛ به همین ترتیب دار کفر به سرزمینی گفته میشود که قدرت سیاسی به دست کفار باشد و سیادت داخلی و خارجی آن به اساس اسلام نباشد؛ از اینکه کفر و ایدولوژی کفر مشروعیت ندارد و باسلطه تشریعی الله منافات دارد لاکن منحیث یک واقعیت موجود به وجود آن اعتراف واقعی صورت میگیرد نه اعتراف شرعی و حقوقی؛ پس رابطه بین این دار و دار اسلام به اساس همین واقعیت تنظیم میگردد؛ فقها و دانشمندان اسلامی در خصوص اصل این رابطه عمدتا به دو دسته تقسیم میشوند عده ای قول به اصل جنگ وعده ای قایل به اصل صلح باور دارند؛ با تفحص و تحقیق در موضوع به شکل کتابخانه ای و مقارنه ای میباشد و معلوم میشود که حرف اول اسلام نه صلح است و نه جنگ زیرا دار اسلام اصالتا باید اهل دار کفر را به اسلام فرابخواند و اگر اسلام را نپذیرفتند به دادن جزیه طلب کند و اگر از دادن جزیه ابا ورزیدند ناگزیر راه جنگ را در پیش گرفت؛ پس گفته میتوانیم که اصل رابطه دعوت است و بعد از معلوم شدن موقف کفار در برابر دعوت معلوم میگردد که چه زمان جنگ و چه زمان صلح باشد؟ بنا بر این دار اسلام اول آنها را به اسلام فرابخواند نه اینکه آغاز گر جنگ باشد؛ فهم این موضوع برای نسل جوان و اهل تحقیق از انجا مهم دانسته میشود که از هر طرف به اسلام برچسپ خشونت و پرخاشگری زده میشود از این جهت لازم دیدم تا حقیقت مسئله درک گردد و نسل جوان و اهل تحقیق در روشنایی اصل موقف اسلام در این خصوص قرار گیرند.