आधनक कलसय दतकवयम
Abstract
लौकिि श्रव्यिाव्यस्य परम्परायाां दू तिाव्यम ् अन्यतमम ् उपादानां भवतत। दू ते न सन्दे श प्रे रणां सु प्राचीनभारतीयसाहित्ये न तावद् ववरलमतत दशश नम ्। ऋग्वे दस्य श्यावाश्विथायाां दू तववषयििाव्यस्य उपादानम ् अस्स्त। ऋग्वे दे यजमानः अस्ग्नसू क्ते अस्ग्नना दे वानाां सववधे स्वीयाां प्राथश नाां प्रे रयतत। 'सरमा पतन' इतत सां वादसू क्ते सरमा दू तरूपे ण पररचचतः। रामायणे पवनपु त्रः िनु मान ् श्रीरामस्य वाताश म ् आदाय लङिाां गतवान ्। मिाभारते श्रीि ृ ष्णः पाण्डवानाां सन्दे शम ् आदाय िस्स्तनापु रां गतवान ्। 'नल-दमयन्ती'आख्याने िां सः दौत्यिायं िरोतत। ईदृशां दौत्यिमश मनसस तनधाय िासलदासः मे घदू ताख्यां दू तिाव्यम ् अरचयत ्। परवतीिाले विवः िवयः मे घदू तस्य वणश नारीततम ् आचश्रत्य बि ू तन दू
How this paper connects to the literature. Drag to explore, click any node to open that paper.
